Soms struikel je bij het periodieke bezoek aan de kringloopwinkel over iets leuks dat precies op het juiste moment komt. Dat overkwam mij pasgeleden; ik brak bijna mijn nek over een kamelen-zadel-krukje. De timing was perfect, komende maandag ga ik met een 1001-nacht thema-groep naar een groot evenement en krukjes zijn altijd handig.

Het krukje was 5 euro, geen geld en hij was ook best wel spuuglelijk. niet het krukje zelf, maar het kussen. Daar weet ik op zich wel raad mee dus even later kon ik mijn nieuwe krukje in de kofferbak laden.

Thuis wilde een van de katten er even aan snuffelen maar het vervaalde bejaarden-oud-roze hoesje om het kussen rook niet lekker.

Na het verwijderen van het lelijke en ook enigszins vergane hoesje kwam het originele groene leer tevoorschijn. Of beter gezegd: wat daar van over was. Het was versleten, doorgesleten, uitgedroogd en op sommige plekken gescheurd. Zo kon ik wel mooi zien dat de vulling een mengsel van paardenhaar en zaagsel was, maar die kwam er uit dus de gaten heb ik maar met duct-tape dicht gemaakt.

Met het lelijke stoffen hoesje als patroon heb ik nieuwe stukken uit leer geknipt en deze in elkaar genaaid met katoendraad. Dat ging niet helemaal vanzelf, ik sloeg met de hamer op mijn duim, ragde de borduurnaald voor bijna de helft van z'n lengte mijn handpalm in en ik heb blaren van de tang. Maar het resultaat mag er zeker wel zijn denk ik. Mijn kamelen-zadel-krukje is klaar om mee te gaan!

Als we hem in de auto krijgen, wat nog maar de vraag is want er moet heel erg veel troep mee.

Add comment


Security code
Refresh

Joomla templates by a4joomla