De pagina waar de uitleg voor het woord 'geduld' op staat heb ik uit mijn persoonlijke woordenboek gescheurd, maar soms heb je geen keus. Dan moet je wachten. En als je wacht op iets waar je naar uitkijkt, dan lopen soms de verwachtingen op.
In het geval van Dead of Winter moest ik erg lang wachten. Het spel was groots aangekondigd, de reviews waren heel veelbelovend en omdat spelletjes-spelers in de USA de gehele voorraad al opgekocht hadden toen het spel uit kwam duurde het lang voordat het in Europa te krijgen was.
Mijn verwachtingen waren dan ook ENORM.

Inmiddels is het spel in huis, en gisteren kon het voor het eerst ein-de-lijk op tafel komen met een mooie hoeveelheid medespelers er bij. Sommige spellen zijn gewoon niet leuk met 2 spelers en dit type spel hoort daar (volgens mij) zeker bij.

De enorme verwachtingen: het spel voldeed er aan, en als ik eerlijk ben verbaasde dat me wel een beetje. Ik had verwacht meer serieus te moeten spelen, minder te lachen, en vooral minder zalige belachelijkheid. Maar ondanks het best serieuze thema is Dead of Winter een spel waar je veel mee kan lachen. Het heeft behoorlijk wat regels dus uitleg in 10 minuten gaat niet lukken, maar de regels zijn niet ingewikkeld en tijdens het spel wijst een hoop zichzelf. Het kaartje dat elke speler voor zich heeft met de opsomming van wie wat wanneer doet helpt ook enorm. Ik ben een fan van een kaartje voor elke speler want ik vergeet altijd alles.

Tijdens het spel moet je met een groepje mede-overlevenden proberen te overleven in de winter ergens na de zombie-apocalyps. De zombies zijn leuke poppetjes die zeker aanwezig zijn, maar ze spelen geen hoofdrol. De ergste vijand zijn vaak niet de zombies, de ergste vijanden zijn tekort aan eten, te veel aan afval en als je pech hebt je medespelers. Tijdens het spel werk je samen om een gezamenlijk doel te bereiken en alleen om je eigen, geheime, prive-doel te bereiken. Dat doel zou zomaar eens kunnen zijn dat je wint als de groep het spel overleefd en jij 3 eten in jet hand hebt. Het zou ook zomaar kunnen dat je wint al niemand het overleefd...

Je begint met 2 poppetjes, die heel erg snel dood kunnen gaan, maar er zijn kaarten waarbij je meer poppetjes kan krijgen. En dus meer monden te voeden in je groepje overlevenden. Je voorraden (kaartjes) zoek je op locaties waar meer zombies rond zwerven, maar er zijn voldoende mogelijkheden om die te omzeilen. Een eten-kaartje waarmee je de uitvreters te eten geeft wordt wel afval en met te veel afval zakt het moraal en als het moraal op 0 staat gaat iedereen dood. Of wordt iedereen zombie, dat kan natuurlijk ook.

Het klinkt vrij ingewikkeld en serieus maar dat valt reuze mee, ons eerste gezamenlijke doel was van 15 zombies stukjes verzamelen voor de wetenschap. Dat viel nog niet mee, waardoor we het uiteindelijk eens werden om dan maar gewoon een crisis te laten falen, wat 12 zombies voor de deur opleverde en we toch net op tijd de juiste hoeveelheid zombie-stukjes kregen. Wat je al niet over hebt voor de wetenschap.

Tel daarbij de crossroads kaarten op en de lol is echt compleet. Die kaarten zijn een hoofdstuk apart en zorgen er denk ik voor dat het spel compleet aanvoelt. Elke beurt wordt voor elke speler zo'n kaart getrokken en op de kaart staan voorwaarden waar aan voldaan moet worden om hem te laten gebeuren. Meestal voldoet de situatie daar niet aan omdat het juiste personage niet in het spel rondloopt of omdat de speler niet de handeling verricht die beschreven staat. Maar als de kaart wel in werking treedt dat levert dat een leuk persoonlijk stukje plot op met soms mogelijkheden en soms nadelen. Maar altijd een verrassing. Ik kreeg een keus, een gewonde persoon redden of lekker laten liggen en leegroven. Mijn geweten had er totaal geen moeite mee en de buit zorgde er voor dat we de crisis van dat moment wisten te halen. En we hadden er geen opvreter bij, win-win!

Wij overleefden het uiteindelijk, maar ik heb als enige niet gewonnen want ik had mijn persoonlijke doel niet gehaald. Ik moest een voedsel, een wapen, een medicijn en een brandstof in mijn hand hebben aan het eind van het spel. Maar ik had te veel weg gegeven... mijn wapens aan mensen die wapenloos waren, brandstof om veilige doorgang te geven en meer liefdadigheid. Niet omdat ik de goedheid zelve ben hoor.
Ik was in de lol van het spel zien te overleven gewoon vergeten dat ik ook nog een persoonlijk doel had.

Joomla templates by a4joomla