Als props-maker voor diverse evenementen maak ik best wel veel IC-ogend(-ish) papier. Dat is soms geprint papier waarbij laserjet bij mij nog nooit problemen heeft gegeven en inkjet soms uitloopt. Er is goede kwaliteit laserjet die een glanslaagje geeft, dat wil nog weleens niet het vocht goed opzuigen, maar als je het lang genoeg weekt komt ook dat best goed. Papier vooraf beschrijven met pen werkt eigenlijk nooit, de inkt gaat altijd doorlopen, met potlood heb je die problemen minder.

Neem de allergoedkoopste thee (geen smaakjes, gewoon thee) die je kan vinden. Knip de theezakjes open en doe de inhoud in een schaaltje, giet hier heet water bij en laat de thee even trekken.

Neem een goedkope kwast, liefst van varkenshaar omdat daar de theestukjes lekker in blijven hangen. Leg je vel papier ergens waar je een plas theewater kan maken, bijvoorbeeld op een dienblad met randen of de bakplaat uit de oven werkt ook prima. Doe met de kwast de thee op het papier smeren en wees niet te zuinig. Draai het papier om als je alles gehad hebt. Let op, als je te lang wacht kan het papier snel scheuren. 
Doe de andere kant ook insmeren. Als er thee-prutjes op het papier komen is dat niet erg.

Leg je vel papier ergens waar het kan drogen, op een oude handdoek of keukenpapier werkt erg goed maar let er op dat je keukenpapier geen relief heeft want dat kan doordrukken op je papier. Als je een vlekkerig effect wilt kun je nog extra thee-plasjes maken op het papier. Als het vocht verdampt blijft de thee achter en verkleurt het op die plaatsen meer. Je kan voor een extra vlekkerig effect ook meer thee-prutjes op het papier stempelen met je kwast.

Laat het nu 1 a 2 dagen goed drogen, en klaar is je papier!

Als je heel erg veel papier moet doen dan kun je ook het papier een uurtje laten drogen en het daarna ophangen, zodat je ruimte hebt op je tafel (of aanrecht) voor meer papier. 

Je kan in plaats van thee ook koffie gebruiken of koffie en thee tegelijk en dit werkt precies hetzelfde, het geeft alleen andere tinten bruin. Het maakt eigenlijk niet uit of je versgemalen koffiebonen, snelfilterkoffie, opengeknipte pads of oploskoffie gebruikt.
Ik zelf gebruik het liefst alleen thee omdat koffie een veel sterkere geur in het papier achterlaat. Mijn advies is om gewoon de verschillende combinaties te proberen en te kijken wat je zelf het mooiste resultaat vind.

Ik heb weleens gehoord dat mensen hun thee/koffie papier in de oven drogen, als je weinig tijd hebt is dat denk ik een goede optie maar ik heb het nog nooit geprobeerd. Heb je er wel ervaring mee?
Of heb je een andere bruikbare methode om IC geschikt papier te maken?
Laat het hier onder in het commentaar weten!

Als je IC kampeert of gewoon een kampje hebt dan is het prettig om een kamp-afzetting te hebben. Een soort van tuinhekje om te voorkomen dat mensen dwars door je kamp(vuur) heen denderen, hun nek breken over scheerlijnen (en je tent neerhalen terwijl ze daarmee bezig zijn), je sneaky in de rug verrassen en zo kun je er zelf vast nog wel een paar verzinnen.

Er zijn diverse oplossingen te bedenken van heel simpel en klein tot een berg schuttingpanelen van 1,8m hoog meeslepen. En ja, die laatste rubriek heb ik gezien...
Wat ik zelf belangrijk vind aan een kamp-omheining is in ieder geval dat het niet te dicht is, larp is een sociaal spelletje en ik wil niets hoeven te missen van eventuele commotie buiten het kamp. Ik vind het ook belangrijk dat de afzetting zichtbaar is. Het is de bedoeling dat mensen weten dat ze daar niet langs kunnen.

Ik wil al erg lang 'iets' hebben liggen om te kunnen gebruiken als kamp-afzetting. Of op andere gelegenheden. Gewoon omdat het handig is als je een stukje grond kan afzetten om wat voor reden dan ook.
Touw hadden we al dus de keus was heel simpel. Bovendien voldoet dat aan een aantal voorwaarden; makkelijk en compact op te slaan, het is absoluut niet gesloten en als het regent wordt het nat maar het heeft er niet veel van te lijden. Het is ook makkelijk te vervangen mocht dat nodig zijn.

Met touw heb je echter wel iets nodig om het op z'n plek en de juiste hoogte te houden. Wat voor mij belangrijk was was dat het makkelijk te plaatsen en te verwijderen moet zijn (niet klooien met grondboor dus) en niet te veel ruimte in nemen met opslag. Ik had ook bedacht dat het moet wel enigszins stabiel zijn maar als er iemand toch door het touw heen gaat denderen in het heetst van de strijd moet het wel omvallen of meegeven. Het is tenslotte niet de bedoeling dat iemand z'n nek breekt.

We kwamen uit bij schrikdraad paaltjes, niet heel middeleeuws ogend maar de ongeverfde variant ziet er ook niet heel plastic uit. Ze zijn gemaakt om vee tegen te houden, maar dat tegenhouden is vooral vanwege de stroom die er op schrikdraad staat. Schapen gaan er niet tegen staan leunen dus de paaltjes zijn niet gemaakt om veel druk te weerstaan, ze kunnen we het nodig hebben. Dat betekend dat als er een mens op snelheid tegen het touw aan valt dat het paaltje gewoon om gaat, en dat is goed in dit geval. De afrastering met deze paaltjes is zo'n 85cm hoog, hoog genoeg om er niet zomaar overheen te stappen en laag genoeg om niet uit te nodigen er op te gaan leunen want daar kan het ook niet echt goed tegen.

Het laatste belangrijke puntje was de zichtbaarheid. Touw is niet zichtbaar, dat merk je pas op het laatste moment... dus dat had nog wat werk nodig. Nu had ik nog een berg reststukken stof liggen waar onder aardig wat vrolijk gekleurde glimmende voeringstof. Die berg stof is inmiddels omgebouwd tot een heleboel leuke vlaggetjes.
Voor de vorm van de vlaggetjes heb ik gegoogled op de woorden 'medieval flag banner shapes'. Dat leverde een hoop mogelijke vormen uit. Ik heb er een aantal uitgekozen en de onderkant van een A4 blaadje in die vorm geknipt. Dat waren mijn 'patronen'. Daarbij knipte ik uit de voeringstof nog banen voor de lussen aan de bovenkant.

Alleen voeringstof is niet zo heel mooi (vind ik) en ik had ook nog de nodige stukken andere stof in donkere kleuren. Dus mijn hip gekleurde vlaggetjes hebben een donkere achterkant gekregen en daarmee stevigheid.

Dat had als voordeel dat ik het vlaggetje in elkaar kon zetten en de bovenkant daarbij open laten. Dat naar binnen vouwen, lussen er in en dicht naaien en klaar! Omdat ik nogal wat repen voeringstof over had waar geen vlaggetjes meer uit konden heb ik ook nog wat vaandeltjes gemaakt, voor de afwisseling aan de vlaggenlijn.

Mijn kampje heeft vanaf nu een simpel neer te zetten touw-afzetting met vrolijk gekleurde middeleeuwserige vlaggetjes en niemand dendert meer door mijn kampvuur heen!

Voor een evenement wilde ik klauwen maken voor monsters, het was voor eenmalig gebruik dus goedkoop was een eerste vereiste. Het was wel de bedoeling dat er mee gevochten kon worden. Ik wilde ze in ieder geval wel een beetje klauwachtig maken, dus gekromd, maar het moest ook wel simpel te maken zijn. Google leverde na een beetje zoeken deze tutorial op: How to make Lady Deathstrike's claw nails. Niet helemaal precies exact wat ik zocht maar wel heel bruikbaar.

De 'nagels' uit de tutorial zijn erg dun, mijn klauwen moesten dikker zijn en 3 per hand omdat dikker anders erg lastig zou worden. Ik heb dus een A4-tje genomen, deze in de lengte dubbel gevouwen en van punt naar punt over de lengte schuin geknipt. Dit bleek een prima maat te zijn. Uit redelijk dun wapenschuim heb ik per benodigd paar handschoenen twee stuks driehoek geknipt en daarna heb ik nog vier wat kleinere punten geknipt. Dit om een grote wijsvinger-klauw te hebben en twee wat kleinere er bij per hand.

Het schuim heb ik op de randen rond dichtgeplakt met bison-tix. Nu had ik 6 klauw-kokertjes.

Deze heb ik volgens de instructies uit de tutorial de kokertjes schuin geknipt (en even de plaatjes van die website gepikt). Let op bij de kniprichting waar je de lijmnaad wilt hebben. De kant het dichtst bij de punt wordt de binnenkant (onderkant) van de buiging.

Het in elkaar plakken was even puzzelen, vooral waar je lijm moet smeren. Als je goed naar de plaatjes kijkt is daar wel uit te komen. De punt aan de bovenkant van de buiging lijm je terug op de plek waar hij vandaan komt, aan de onderkant schuift het smallere deel in het bredere deel.

Let er op bij het lijmen dat je van de smalste kan naar de meest brede onderkant werkt omdat je anders niet meer met je vingers bij het uiteinde komt om de lijm goed aan te drukken.
Als het goed is gegaan dan krijg je een mooie kromme klauw-vorm.

Nadat ze allemaal in elkaar gezet waren heb ik de klauwen op keukenhandschoenen gelijmd, ook met bison-tix. Een kleine klauw op de duim, een grote over wijsvinger en middelvinger en een kleinere over ringvinger en pink. Ik heb ze zo geplaatst dat de duim-klauw bij een grijpbeweging tussen de andere twee valt.

Zodra alles in elkaar zit begint het leukste: inkleuren!

Omdat gewoon acrylverf op flexibele keukenhandschoenen heel erg gaat bladderen en we wel een heel weekend lol willen hebben van deze grijpers heb ik acrylverf gemengd met latex. In dit geval ging het om high-fantasy droom-wezens (nachtmerries eigenlijk...) dus kon ik me heerlijk uitleven met niet-monsterachtige tinten.
Na een aantal lagen latex met verf (afhankelijk van hoe vlot de kleur goed is en hoe het aanvoelt) nog wat lagen coating (plastidip) er overheen en klaar!

Omdat dit goed werkte heb ik ook met dikker schuim veel grotere exemplaren gemaakt die te dragen zijn als hoorns. Ik heb ook een paar hele grote hand-hoorns gemaakt die ik wat getordeerd heb gemaakt door het inknippen gedraaid te doen.

Vorige week ben ik voor het eerst naar Drachenfest geweest, een heel heel heel groot evenement in Duitsland. Mijn personage was een priester(es) van de groeps-godsdienst die al wel benoemd was, maar nog niet bestond. Een schone taak voor mij dus. Zodra ik een beetje een basis had stroomden de lettertjes mijn beeldscherm op. Terwijl ik vrolijk bezig was met de teksten te verzinnen begon ik ook na te denken over de vorm die het eind-product moest krijgen. Larp draait tenslotte ook om het uiterlijk nietwaar?

Er zijn mensen die hun larp-documenten en boeken met de hand schrijven en daar schitterende kunstwerken mee maken. Echt, mijn eindeloze respect voor hen die dat kunnen! Ik heb namelijk een handschrift waar een arts jaloers op zou worden. De eerste 3 woorden krijg ik nog wel enigszins redelijk op papier maar dat hou ik niet vol. Ik verval heel snel tot mijn gebruikelijke onleesbare gekrabbel. Niet heel larp-waardig zeg maar (tenzij er geheimschrift nodig is). Printen is de beste optie, zeker omdat het internet bulkt van de gave fontjes. Maar dan moet je daarna nog wel iets doen ermee.

Inbinden is leuk maar niet heel origineel en tegen de tijd dat ik klaar was om te gaan denken over welk fontje leuk zou zijn had ik al dusdanig veel tekst waar ik trots op was dat ik een blikvanger wilde. Ik besloot dat ik een boekrol wilde, en wel een mooie. Dat is gelukt en het was niet heel moeilijk om te maken ook nog. Ik heb er een hoop leuke reacties op gekregen en bij lange na nog niet het spel mee gehad wat ik er mee kan hebben. Maar er komen nog meer evenementen, nietwaar?

Wat betreft de spel-bestendigheid; na een week Drachenfest heeft mijn boekrol 1 scheurtje opgelopen. Dat valt me reuze mee, aangezien ik gedaan heb wat ik wilde: de ene kant vasthouden en met een vloeiende priesterlijke beweging in een ritueel het andere eind 'uitwerpen' waardoor de rol zich uitrolt als een vislijn en over de grond gaat. Leuk om te doen en hij kan er nog tegen ook!
Dat scheurtje komt omdat ik wat klunzig mijn tent in stapte en hem maar half vast kon houden en hij dus scheef en half viel. Volgens mij is dit heel goed te repareren dus ik hoef niet alles opnieuw te printen en te plakken.

Omdat ik erg leuke reacties gekregen heb en dit echt iets is dat een fantasy-sfeer kan opleuken heb ik besloten te delen hoe ik dit literaire juweeltje heb gemaakt.

stap 1: de tekst
Als je (zoals ik) de tekst wilt printen zul je deze eerst compleet en klaar moeten hebben. Afhankelijk van hoe lang je je rol wilt hebben kun je dus best een tijd bezig zijn hiermee. Ik heb voor mijn boekrol op internet gezocht naar een achtergrond-afbeelding die ik kon aansluiten op elkaar en laten doorlopen over de gehele lengte zodat het lijkt alsof het geen naast elkaar geplakte blaadjes zijn.

Hou tijdens het schrijven in je achterhoofd dat een tof middeleeuws font waarschijnlijk meer ruimte zal innemen. Je kan je font ook groter maken om de leesbaarheid te verbeteren of om gewoon meer lengte in de rol te maken. Ik wilde een paar meter boekrol en mijn tekst was in normaal font 12 pagina's lang, met het gebruikte font, in de kolommen (om over de achtergrond te passen) en de afbeeldingen erbij kwam ik uit op meer dan 20 A4-tjes. Mijn boekrol was totaal ruim 6 meter lang. Je hoeft dus echt niet 30 pagina's vol te typen.

Als je je boekrol met de hand gaat schrijven hoe je je tekst natuurlijk niet vooraf te schrijven, maar aangezien je toch A4 blaadjes op een rij gaat plakken (voor beschrijfbaarheid en stevigheid) kun je wel kijken of je gelijk een decoratieve rand langs de boven en onderkant van het papier wilt zetten, of zoals ik heb gedaan een achtergrond die vast een pagina-verdeling geeft. Tenzij je dat ook met de hand wilt tekenen natuurlijk.

stap 2: de boekrol in elkaar plakken
Ik heb als basis voor de rol een rol behang gebruikt, gewoon bij een budget-woonwinkel uit de behang-kliekjesbak. Daar liggen de restrollen voor een klein prijsje. Kijk even wat je wilt want de mooie kant blijft zichtbaar. Je kan dus nu al kiezen voor een patroontje of wat reliëf er in, of juist niet.

Koop de behanglijm wat bij jou soort behang hoort, voor vliesbehang is dat anders dan voor papierbehang.
Zet hele sterke thee, zo donker mogelijk, en laat deze afkoelen. Gebruik de koude thee om het behanglijm mee te maken.

Omdat ik mijn papier dwars (landscape) ging plakken heb ik de behangrol door de helft gezaagd zodat het papier minder hoog was. Aan de binnenkant (de lelijke kant) van de rol heb ik nu aansluitend aan elkaar de geprinte tekst geplakt. Vanwege mijn achtergrond moest ik dan wel een randje van elk blad afknippen en aansluiten en dat was wat puzzelen maar met wat geduld en liefde (en een hoop gevloek) is dat goed gekomen.
Vanwege de lengte heb ik dit in delen moeten doen.

Ik wilde het papier ook die oude perkament-look geven, alsof het in mijn middeleeuwen al de nodige millennia oud was. Daarom heb ik ook thee-behangplaksel op de tekst-vellen gekledderd met een dikke ronde kwast.
Nadat alle tekst-papiertjes waren opgeplakt en goed gedroogt heb ik de achterkant van de rol (dus de goede kant van het behang) ook met thee-plaksel bekleddert voor die antiek-papier-look.
Als laatste heb ik het behang afgeknipt langs de rand van het A4-papier om zo een gelijkmatige rechte rand te krijgen.

stap 3: de rollen
Een boekrol heeft aan beide uiteindes een rol nodig. Neem hiervoor een stuk rondhout dat je in 2 gelijke lengtes zaagt. Zaag in de lengte van het hout een gleufje waar je het papier in kan doen. Op de uiteindes kun je iets decoratiefs zetten, en het geheel kun je schilderen en versieren.

Ik heb als rondhout een stuk houten kleding-rek stang gebruikt. Voor de versiering heb ik bolle sier-pootjes voor onder meubels gebruikt omdat ik voor dit exemplaar van die lade-knoppen te klein vond. Ik heb de stok met koppen geschilderd met goudverf.
Hoe je de knoppen op de uiteindes zet hangt helemaal af van welk materiaal je gebruikt, hoe ze in elkaar zitten, etc dus daar kan ik je helaas niet mee helpen. Het papier heb ik in de gleuf vastgeplakt met hobbylijm.

Als kroon op de rol heb ik de knoppen nog versierd met opplak-juweeltjes en de hangers van oorbellen die qua sfeer schitterend passen bij het thema van de tekst in de boekrol.

En dat was het, ingewikkelder is het niet.
Nadat de tekst klaar was heb ik een aantal dagen nodig gehad voor hij af was, maar alleen omdat het vanwege de lengte niet in 1 keer kon, dat paste niet in de kamer. Dus ik moest het in delen doen en steeds wachten tot de lijm goed droog was.

Het schrijven van de tekst van de volgende rol kan beginnen, want ik wil eigenlijk gewoon elk jaar een nieuwe er bij hebben. Gewoon omdat het kan!

Larpen met kinderen, en dan niet op kinder-evenementen maar op gewone echte volledige weekend-evenementen... als je er over begint gaan er een paar wenkbrauwen omhoog en in een enkel geval worden er zelfs mensen boos. Ik heb horen verkondigen van mede-larpers dat als er kinderen op een evenement rondlopen dan gaan ze er zeker niet heen want dat vergalt hun spel. Ik vraag me af hoe ze aan die wijsheid komen, hebben kinderen hun spel al eens vergald op een evenement? En als dat zo was, hoe kwam dat dan?
Of hebben we hier te maken met vooroordelen ten opzichte van kinderen en hun capaciteiten om op een kwalitatief hoogwaardige manier riddertje te spelen?
Ik heb makkelijk praten, ik ben een larpende ouder dus natuurlijk wil ik mijn kind meenemen!
Of is dat toch niet zo heel natuurlijk?

Kinderen kunnen in een middeleeuwse fantasy-setting een verrijking zijn van een evenement. Mits (en vergeet dat nooit) er aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan en de ouders/begeleiders van het kind voor ogen houden dat iedereen voor z'n lol op een evenement komt. Ik zal niet zeggen dat ik een expert ben op het gebied van LARP, of op gebied van pedagogie. Absoluut niet, ik ben gewoon een mens, een moeder en een hobby-larper. Maar ik ben wel inmiddels een klein beetje ervaringsdeskundige op het gebied van je kind meeslepen naar evenementen. Ik heb zelf gezien waar knelpunten zijn, ik heb andere larpers gesproken over situaties en ik heb andere ouders en kinderen gesproken over hun ervaringen. Nee, de wijsheid heb ik zeker niet in pacht maar een paar tips heb ik wel en hopelijk heeft iemand er iets aan.

Voor we verder gaan bedenk als larpende ouder even het volgende: Heb je zelf voldoende ervaring om je aandacht voor het grootste deel op je kind te houden en voor een klein deel bij jezelf?
Ik heb voordat wij op evenementen gingen ook nagedacht over het geweld en het taalgebruik en de grappen die je op larp zoal tegenkomt en mezelf gevraagd: kan ik dit aan mijn kind uitleggen? Of ik haar er aan wilde blootstellen was niet echt een vraag, ze kijkt jeugdjournaal, daar komen ergere dingen voorbij die veel moeilijker zijn uit te leggen. Dat is denk ik iets dat elke ouder voor zich moet bepalen, maar doe dat wel voordat je je tent op zet en je kostuum aan trekt.

Er zijn diverse soorten evenementen voor allerlei leeftijdsgroepen. Er zijn kinder-evenementen waarbij de kinderen vanaf een bepaalde leeftijd spelen en de volwassenen hen begeleiden en figureren. Er zijn evenementen waarbij de leeftijdsondergrens van 12, 16 of 18 hard vastgesteld en gehanteert wordt. Er zijn ook evenementen met zo'n leeftijdsgrens waarbij in overleg uitzonderingen mogelijk zijn, of een beperkt aantal jongere deelnemers getolereerd wordt. Maar elk evenement heeft wel een leeftijds-ondergrens van 16 of 18 voor figuranten.

Over dat laatste ga ik niet in discussie, kinderen in figurantenrollen zijn goed te begeleiden, het is perfect te sturen en in de gaten te houden en ze zijn in een dergelijke functie op een evenement schitterend uit situaties te houden waar je kinderen niet in wilt hebben. Dat lijkt een ideale situatie maar iedereen die weleens figurant is geweest weet dat je soms veel en lang moet wachten op het volgende moment dat je het spel in kan en dat is niet te doen met kinderen. Natuurlijk, uitzonderingen zijn zeker mogelijk in overleg maar dat is heel persoonlijk en afhankelijk van de organisatie en de situatie.

Als je er voor kiest om met je kind naar een evenement te gaan dan is denk ik het allerbelangrijkste dat je als ouder/begeleider nooit mag vergeten en altijd voor ogen moet houden, in elke situatie en op elk moment:
JIJ hebt er voor gekozen een kind mee te nemen naar een evenement.
Niemand anders heeft er voor gekozen dat jouw kind daar rond loopt.

Ik denk dat we hier ook een beetje de kern van het probleem hebben, de reden waarom veel larpers (met en zonder kinderen) tegen de aanwezigheid van kinderen op 16/18+ evenementen zijn. Niets is irritanter dan een jengelend kind midden in je bloedritueel. Nergens schrik je harder van dan wanneer er ineens een 9-jarige voor je voeten loopt in de linie. Meer dan genoeg mensen vinden het hopeloos irritant en genant als er publiekelijk borstvoeding wordt gegeven. Ja, dat laatste is een natuurlijk iets maar dat is poepen in een kuiltje ook en dat doe ik ook niet voor je ogen (om het maar even lekker plat en kort door de bocht te gooien).
Dus dat is mijn eerste advies: zorg dat niemand op geen enkele wijze "last" van jou en je kind heeft.

De eerste manier waarop je dat kan doen is zorgen dat je kind larp-ervaring heeft. Daar zijn de kinder-evenementen ideaal voor. Op de meeste kinderevenementen zullen de jongste en minder ervaren spelers onder begeleiding hun avonturen gezamenlijk gaan beleven. Hun tegenspelers zijn volwassen figuranten.
Leren kinderen spelen en rollenspel op een kinderevenement? Als ik eerlijk ben: nee, niet echt. Kinderen onder elkaar zijn in mijn ervaring snel geneigd om niet zozeer te spelen maar meer achter de gildeleider en elkaar aan te hobbelen. Soms spreekt het spel ze aan en doen ze fanatiek en vol fantasie mee maar vaak genoeg hebben ze vooral interesse in de buts. Wat ze wel leren zijn in mijn ogen de belangrijkere lessen in larp: als je hard slaat doet het pijn, als je niets doet gebeurt er niets, het is maar een spelletje en we willen allemaal lol hebben.

Als je kind wat ervaring heeft en jullie weten allebei heel zeker dat jullie het leuk gaan vinden om samen te gaan spelen een heel weekend lang kun je een evenement gaan zoeken waar je de mogelijkheid hebt om daadwerkelijk samen te spelen. Het is even zoeken, maar ze zijn er zeker!

Let bij het maken van je personages op het volgende:
Je wilt dat je kind zich zal ontwikkelen en leert van de ervaringen, larp wordt leuker naarmate je meer mee kan doen. Probeer het personage van je kind dus wat vrij te houden en je eigen personage wat meer ondersteunend.
De eerste evenementen waar mijn dochter echt ging spelen heb ik haar in een andere spelersgroep dan de mijne laten spelen. Dat kon omdat een hele goede vriendin daar in zat en mijn dochter wilde begeleiden en helpen. Dat is (denk ik) een ideale situatie voor een kind met ervaring; het kan vrij spelen zonder het gevoel te hebben dat het op de vingers gekeken wordt maar de ouder is wel in de buurt voor het geval dat.
Het meest recente evenement was mijn dochter een hooggeboren jongeling en waren wij haar lijfwachten. Dat gaf ons de mogelijkheid om vlak bij haar te blijven en zij kon in het spel zelf beslissen wat ze ging doen want ze was tenslotte de baas. Als lijfwachten konden we ingrijpen als iets OC geen goed idee was of niet geschikt voor haar leeftijd want haar veiligheid was ons IC werk. We merkten dat dat zowel IC als OC werkte, vooral op het moment dat mijn dochter 2 koper kreeg voor een klus die wij vervolgens mochten uitvoeren.

Het kan zijn dat je kind te jong is, kinder-evenementen zijn er vanaf 6 jaar maar wat als je kind jonger is? Er zijn voor zover ik weet geen evenementen die de echte jonkies toelaten maar ik kan me voorstellen dat je mogelijk in een organisatie zit of hebt gezeten, een leuke medelarper hebt gevonden en je hebt voortgeplant. Wat moet je dan? Je nageslacht een heel weekend bij opa en oma onderbrengen doe je ook niet elke maand maar je sociale larp-leven krijgt wel een flinke knauw als je driekwart van je evenementen moet schrappen.
Om eerlijk te zijn, dat antwoord heb ik niet.
Ik ben er 100% voor om kinderen lekker jong mee te nemen naar evenementen, het met de paplepel er in gieten en als ze 6 zijn zullen ze dan zeker in staat zijn om geheel zelfstandig een leger ondoden bij elkaar te roepen om iedereen in de pan te hakken. Maar ik weet ook hoe vervelend het is als op een stiltemoment tijdens een ritueel, een mis of een toespraak van een belangrijk iemand een kind gaat janken. Of met een tuitbeker die druipt van de roze siroop tegen je handgemaakte lente-gele jurk aan loopt waar je uren werk plus bloed, zweet en tranen in hebt zitten. Je kan kinderen niet dichtplakken met duct-tape tegen het geluid en je kan ze niet vastbinden zodat ze niet in de weg lopen.

Het lijkt mij dat een middeleeuws dorp best want rond waggelde koters kan gebruiken, het brengt sfeer en realisme in de setting maar verwacht als ouder niet dat je mee kan spelen. Je bent dan samen met je kind onderdeel van het decor.
Is dat leuk?
Als je gewend bent fanatiek mee te doen aan al het plot waarschijnlijk niet want je zal niet veel spel gaan krijgen, maar je bent wel aanwezig, kan contact hebben met je larp-vrienden en je kind leert van jongs af aan mee te gaan in de ervaring. Als de veldslag het dorp bereikt, neem je kind op de arm en trek je terug. Wat denk je dat moeders in de middeleeuwen deden? Of er organisaties zijn die het toelaten weet ik niet, voor zover ik weet niet en dat vind ik begrijpelijk gezien de implicaties maar eigenlijk ook wel een beetje jammer.

Waar ik overigens graag de nadruk op wil leggen is dat andere spelers mogelijk tegen bezwaren in het spel lopen als jouw kind erbij is. Ze weten niet wat jouw kind aan kan. Mijn dochter begon met 6 jaar met kidslarp, ging op 12+ evenementen spelen toen ze 8 was en heeft nu op haar 12e voor het eerst met een 18+ evenement meegedaan. Geloof me, ze kan heel veel hebben en heeft al heel veel gezien. Ik weet dat, mijn partner weet dat en er zijn redelijk wat medespelers, figuranten en orga-mensen die dat weten. Maar er zijn veel meer mensen die dat niet weten.
Wat ik altijd probeer te onthouden is dat de aanwezigheid van mijn dochter de andere spelers niet het gevoel mag geven dat ze iets IC niet kunnen doen omdat er OC een kind bij is. Het is niet altijd te voorkomen, mensen zullen altijd rekening houden met een kind en ranzige opmerkingen of vloeken of woede-uitbarstingen niet uitspelen ondanks dat de situatie en hun personage daar eigenlijk wel om vragen.

Overleg ook altijd vooraf met de organisatie over het hoe en wat met kinderen in de setting, aan welke regels je moet houden en wat er van jouw als begeleider verwacht wordt. Hou je daar ook aan, dat voorkomt heel veel irritatie, gezeur en ellende.
Bepaalde situaties moet je proberen te ontwijken als begeleider met kind, soms vanuit de regels maar altijd vanuit het gezonde boeren-verstand. Denk daarbij aan spelersgroepen met demonische trekjes, sluit je er niet bij aan en ga er niet gezellig op visite. Als je de grote veldslag aan ziet komen zoek dan een leuk verdekt plekje uit de weg en in de schaduw op en aanschouw het geheel van een veilige afstand. Je kan ongetwijfeld zelf bedenken wat wijsheid is.

Als een spelergroep ergens heen gaat om iets uit te zoeken, ga dan gerust mee en geef je kind de kans om zelfstandig mee te spelen. De skills van je kind kunnen helpen, epische vechtvaardigheden zijn redelijk nutteloos als je niet de veldslag in gaat, maar spoorzoeken niveau-heelveel wel. Dan zullen andere spelers ervaren dat ze iets aan "die kleine krijger met de scherpe ogen" hebben en je kind en jij zelf zullen actief iets kunnen bijdragen. Ook genees-skills zijn bijzonder nuttig, en zo zijn er veel meer mogelijkheden.
Aarzel ook niet om het spreekwoordelijke duwtje in de rug te geven als je een ingang in het spel ziet voor je kind, jij hebt de ervaring en het inzicht, je kind zal het dan opdoen.

Vergeet vooral niet waar het om gaat: lol hebben. Voor je medespelers, figuranten en de organisatie maar vooral ook voor jezelf en je kroost.

Joomla templates by a4joomla