Larpen met kinderen, en dan niet op kinder-evenementen maar op gewone echte volledige weekend-evenementen... als je er over begint gaan er een paar wenkbrauwen omhoog en in een enkel geval worden er zelfs mensen boos. Ik heb horen verkondigen van mede-larpers dat als er kinderen op een evenement rondlopen dan gaan ze er zeker niet heen want dat vergalt hun spel. Ik vraag me af hoe ze aan die wijsheid komen, hebben kinderen hun spel al eens vergald op een evenement? En als dat zo was, hoe kwam dat dan?
Of hebben we hier te maken met vooroordelen ten opzichte van kinderen en hun capaciteiten om op een kwalitatief hoogwaardige manier riddertje te spelen?
Ik heb makkelijk praten, ik ben een larpende ouder dus natuurlijk wil ik mijn kind meenemen!
Of is dat toch niet zo heel natuurlijk?

Kinderen kunnen in een middeleeuwse fantasy-setting een verrijking zijn van een evenement. Mits (en vergeet dat nooit) er aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan en de ouders/begeleiders van het kind voor ogen houden dat iedereen voor z'n lol op een evenement komt. Ik zal niet zeggen dat ik een expert ben op het gebied van LARP, of op gebied van pedagogie. Absoluut niet, ik ben gewoon een mens, een moeder en een hobby-larper. Maar ik ben wel inmiddels een klein beetje ervaringsdeskundige op het gebied van je kind meeslepen naar evenementen. Ik heb zelf gezien waar knelpunten zijn, ik heb andere larpers gesproken over situaties en ik heb andere ouders en kinderen gesproken over hun ervaringen. Nee, de wijsheid heb ik zeker niet in pacht maar een paar tips heb ik wel en hopelijk heeft iemand er iets aan.

Voor we verder gaan bedenk als larpende ouder even het volgende: Heb je zelf voldoende ervaring om je aandacht voor het grootste deel op je kind te houden en voor een klein deel bij jezelf?
Ik heb voordat wij op evenementen gingen ook nagedacht over het geweld en het taalgebruik en de grappen die je op larp zoal tegenkomt en mezelf gevraagd: kan ik dit aan mijn kind uitleggen? Of ik haar er aan wilde blootstellen was niet echt een vraag, ze kijkt jeugdjournaal, daar komen ergere dingen voorbij die veel moeilijker zijn uit te leggen. Dat is denk ik iets dat elke ouder voor zich moet bepalen, maar doe dat wel voordat je je tent op zet en je kostuum aan trekt.

Er zijn diverse soorten evenementen voor allerlei leeftijdsgroepen. Er zijn kinder-evenementen waarbij de kinderen vanaf een bepaalde leeftijd spelen en de volwassenen hen begeleiden en figureren. Er zijn evenementen waarbij de leeftijdsondergrens van 12, 16 of 18 hard vastgesteld en gehanteert wordt. Er zijn ook evenementen met zo'n leeftijdsgrens waarbij in overleg uitzonderingen mogelijk zijn, of een beperkt aantal jongere deelnemers getolereerd wordt. Maar elk evenement heeft wel een leeftijds-ondergrens van 16 of 18 voor figuranten.

Over dat laatste ga ik niet in discussie, kinderen in figurantenrollen zijn goed te begeleiden, het is perfect te sturen en in de gaten te houden en ze zijn in een dergelijke functie op een evenement schitterend uit situaties te houden waar je kinderen niet in wilt hebben. Dat lijkt een ideale situatie maar iedereen die weleens figurant is geweest weet dat je soms veel en lang moet wachten op het volgende moment dat je het spel in kan en dat is niet te doen met kinderen. Natuurlijk, uitzonderingen zijn zeker mogelijk in overleg maar dat is heel persoonlijk en afhankelijk van de organisatie en de situatie.

Als je er voor kiest om met je kind naar een evenement te gaan dan is denk ik het allerbelangrijkste dat je als ouder/begeleider nooit mag vergeten en altijd voor ogen moet houden, in elke situatie en op elk moment:
JIJ hebt er voor gekozen een kind mee te nemen naar een evenement.
Niemand anders heeft er voor gekozen dat jouw kind daar rond loopt.

Ik denk dat we hier ook een beetje de kern van het probleem hebben, de reden waarom veel larpers (met en zonder kinderen) tegen de aanwezigheid van kinderen op 16/18+ evenementen zijn. Niets is irritanter dan een jengelend kind midden in je bloedritueel. Nergens schrik je harder van dan wanneer er ineens een 9-jarige voor je voeten loopt in de linie. Meer dan genoeg mensen vinden het hopeloos irritant en genant als er publiekelijk borstvoeding wordt gegeven. Ja, dat laatste is een natuurlijk iets maar dat is poepen in een kuiltje ook en dat doe ik ook niet voor je ogen (om het maar even lekker plat en kort door de bocht te gooien).
Dus dat is mijn eerste advies: zorg dat niemand op geen enkele wijze "last" van jou en je kind heeft.

De eerste manier waarop je dat kan doen is zorgen dat je kind larp-ervaring heeft. Daar zijn de kinder-evenementen ideaal voor. Op de meeste kinderevenementen zullen de jongste en minder ervaren spelers onder begeleiding hun avonturen gezamenlijk gaan beleven. Hun tegenspelers zijn volwassen figuranten.
Leren kinderen spelen en rollenspel op een kinderevenement? Als ik eerlijk ben: nee, niet echt. Kinderen onder elkaar zijn in mijn ervaring snel geneigd om niet zozeer te spelen maar meer achter de gildeleider en elkaar aan te hobbelen. Soms spreekt het spel ze aan en doen ze fanatiek en vol fantasie mee maar vaak genoeg hebben ze vooral interesse in de buts. Wat ze wel leren zijn in mijn ogen de belangrijkere lessen in larp: als je hard slaat doet het pijn, als je niets doet gebeurt er niets, het is maar een spelletje en we willen allemaal lol hebben.

Als je kind wat ervaring heeft en jullie weten allebei heel zeker dat jullie het leuk gaan vinden om samen te gaan spelen een heel weekend lang kun je een evenement gaan zoeken waar je de mogelijkheid hebt om daadwerkelijk samen te spelen. Het is even zoeken, maar ze zijn er zeker!

Let bij het maken van je personages op het volgende:
Je wilt dat je kind zich zal ontwikkelen en leert van de ervaringen, larp wordt leuker naarmate je meer mee kan doen. Probeer het personage van je kind dus wat vrij te houden en je eigen personage wat meer ondersteunend.
De eerste evenementen waar mijn dochter echt ging spelen heb ik haar in een andere spelersgroep dan de mijne laten spelen. Dat kon omdat een hele goede vriendin daar in zat en mijn dochter wilde begeleiden en helpen. Dat is (denk ik) een ideale situatie voor een kind met ervaring; het kan vrij spelen zonder het gevoel te hebben dat het op de vingers gekeken wordt maar de ouder is wel in de buurt voor het geval dat.
Het meest recente evenement was mijn dochter een hooggeboren jongeling en waren wij haar lijfwachten. Dat gaf ons de mogelijkheid om vlak bij haar te blijven en zij kon in het spel zelf beslissen wat ze ging doen want ze was tenslotte de baas. Als lijfwachten konden we ingrijpen als iets OC geen goed idee was of niet geschikt voor haar leeftijd want haar veiligheid was ons IC werk. We merkten dat dat zowel IC als OC werkte, vooral op het moment dat mijn dochter 2 koper kreeg voor een klus die wij vervolgens mochten uitvoeren.

Het kan zijn dat je kind te jong is, kinder-evenementen zijn er vanaf 6 jaar maar wat als je kind jonger is? Er zijn voor zover ik weet geen evenementen die de echte jonkies toelaten maar ik kan me voorstellen dat je mogelijk in een organisatie zit of hebt gezeten, een leuke medelarper hebt gevonden en je hebt voortgeplant. Wat moet je dan? Je nageslacht een heel weekend bij opa en oma onderbrengen doe je ook niet elke maand maar je sociale larp-leven krijgt wel een flinke knauw als je driekwart van je evenementen moet schrappen.
Om eerlijk te zijn, dat antwoord heb ik niet.
Ik ben er 100% voor om kinderen lekker jong mee te nemen naar evenementen, het met de paplepel er in gieten en als ze 6 zijn zullen ze dan zeker in staat zijn om geheel zelfstandig een leger ondoden bij elkaar te roepen om iedereen in de pan te hakken. Maar ik weet ook hoe vervelend het is als op een stiltemoment tijdens een ritueel, een mis of een toespraak van een belangrijk iemand een kind gaat janken. Of met een tuitbeker die druipt van de roze siroop tegen je handgemaakte lente-gele jurk aan loopt waar je uren werk plus bloed, zweet en tranen in hebt zitten. Je kan kinderen niet dichtplakken met duct-tape tegen het geluid en je kan ze niet vastbinden zodat ze niet in de weg lopen.

Het lijkt mij dat een middeleeuws dorp best want rond waggelde koters kan gebruiken, het brengt sfeer en realisme in de setting maar verwacht als ouder niet dat je mee kan spelen. Je bent dan samen met je kind onderdeel van het decor.
Is dat leuk?
Als je gewend bent fanatiek mee te doen aan al het plot waarschijnlijk niet want je zal niet veel spel gaan krijgen, maar je bent wel aanwezig, kan contact hebben met je larp-vrienden en je kind leert van jongs af aan mee te gaan in de ervaring. Als de veldslag het dorp bereikt, neem je kind op de arm en trek je terug. Wat denk je dat moeders in de middeleeuwen deden? Of er organisaties zijn die het toelaten weet ik niet, voor zover ik weet niet en dat vind ik begrijpelijk gezien de implicaties maar eigenlijk ook wel een beetje jammer.

Waar ik overigens graag de nadruk op wil leggen is dat andere spelers mogelijk tegen bezwaren in het spel lopen als jouw kind erbij is. Ze weten niet wat jouw kind aan kan. Mijn dochter begon met 6 jaar met kidslarp, ging op 12+ evenementen spelen toen ze 8 was en heeft nu op haar 12e voor het eerst met een 18+ evenement meegedaan. Geloof me, ze kan heel veel hebben en heeft al heel veel gezien. Ik weet dat, mijn partner weet dat en er zijn redelijk wat medespelers, figuranten en orga-mensen die dat weten. Maar er zijn veel meer mensen die dat niet weten.
Wat ik altijd probeer te onthouden is dat de aanwezigheid van mijn dochter de andere spelers niet het gevoel mag geven dat ze iets IC niet kunnen doen omdat er OC een kind bij is. Het is niet altijd te voorkomen, mensen zullen altijd rekening houden met een kind en ranzige opmerkingen of vloeken of woede-uitbarstingen niet uitspelen ondanks dat de situatie en hun personage daar eigenlijk wel om vragen.

Overleg ook altijd vooraf met de organisatie over het hoe en wat met kinderen in de setting, aan welke regels je moet houden en wat er van jouw als begeleider verwacht wordt. Hou je daar ook aan, dat voorkomt heel veel irritatie, gezeur en ellende.
Bepaalde situaties moet je proberen te ontwijken als begeleider met kind, soms vanuit de regels maar altijd vanuit het gezonde boeren-verstand. Denk daarbij aan spelersgroepen met demonische trekjes, sluit je er niet bij aan en ga er niet gezellig op visite. Als je de grote veldslag aan ziet komen zoek dan een leuk verdekt plekje uit de weg en in de schaduw op en aanschouw het geheel van een veilige afstand. Je kan ongetwijfeld zelf bedenken wat wijsheid is.

Als een spelergroep ergens heen gaat om iets uit te zoeken, ga dan gerust mee en geef je kind de kans om zelfstandig mee te spelen. De skills van je kind kunnen helpen, epische vechtvaardigheden zijn redelijk nutteloos als je niet de veldslag in gaat, maar spoorzoeken niveau-heelveel wel. Dan zullen andere spelers ervaren dat ze iets aan "die kleine krijger met de scherpe ogen" hebben en je kind en jij zelf zullen actief iets kunnen bijdragen. Ook genees-skills zijn bijzonder nuttig, en zo zijn er veel meer mogelijkheden.
Aarzel ook niet om het spreekwoordelijke duwtje in de rug te geven als je een ingang in het spel ziet voor je kind, jij hebt de ervaring en het inzicht, je kind zal het dan opdoen.

Vergeet vooral niet waar het om gaat: lol hebben. Voor je medespelers, figuranten en de organisatie maar vooral ook voor jezelf en je kroost.

Comments   

#1 Dorine 2017-10-11 14:39
Beste Diona,

Graag kom ik even in contact met u via de mail over een nieuw programma dat ik maak voor een productiebedrijf. Het lijkt ons heel leuk om iets te doen met kids en larpen. Ik hoor heel graag van u,

U kunt mij eventueel ook als eerste mailen:

Add comment


Security code
Refresh

Joomla templates by a4joomla