Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik veel hobbies heb, en ook regelmatig nieuwe hobbies ontdek. Maar soms, heel soms, herontdek ik een oude hobby. Dat heb ik begin deze maand gedaan.

Ooit, jaaaaaaaaaaaren geleden, was ik met mijn ouders op vakantie bij Center Parcs. Geen idee welk park, ik was nog geen 20 dus we spreken hier echt over Dionische prehistorie. Je kon in ieder geval een middag boogschieten proberen, en omdat je op zo'n park (naast pruttelen in het subtropisch zwemparadijs) toch niet veel te doen hebt leek me dat wel leuk. Of mijn moeder leek het leuk en ik deed mee. Dat klinkt ook wel plausibel. In ieder geval ging ik boogschieten. Omdat ik dat nog nooit had gedaan bakte ik er niks van, de pijl ging vast wel ongeveer de goede kant op maar dat was het ook wel. Wat ik me nog heel erg goed herinnerde van die middag was dat ene Engelse ettertje...
Er was ook een Engels gezin op het park en die gingen ook boogschieten. Ze hadden hun eigen bogen en pijlen en alles bij zich. Het ettertje was een heel stuk jonger dan ik was en hij schoot enkel in het gele stukje op dat papier ver weg. Mijn hopeloze poging om ook iets te raken was dusdanig lachwekkend dat het ettertje het nodig vond om heel troostend en zonder spot te verklaren tegen me "That is fine lady, it takes practise to get better! I've been doing this for years so you are fine."

Laten we het er op houden dat ik heel beleefd ben gebleven en alleen mentaal de voortanden uit zijn gezicht heb geslagen met mijn boog. Ik kan soms best competatief zijn. Wat het ettertje wel voor elkaar had gekregen was dat boogschieten op mijn 'dit moet ik ook kunnen!' lijstje terecht kwam. Thuis zocht ik een vereniging op en ging dapper aan de slag. Boogschieten bleek een hele leuke sport te zijn, het voelt stoer, het vereist geen fabuleuze conditie (die ik niet heb), het is echt een concentratiesport en als het niet goed gaat ligt dat echt aan jezelf, en kun je het dus ook zelf verbeteren. 
Zie hier ook mijn crux met team-sporten: als ik iemand anders de schuld kan geven... laat de rest ook maar.
Boogschieten bleek best mijn ding te zijn, en ik heb het een jaar of 5 met veel plezier gedaan.

Waarom ik er ooit mee gestopt ben?
Ik weet het niet meer, ik denk dat fulltime werken, een pittige studie er naast, een tijdje last van RSI-elleboogje etc uiteindelijk die hobby de das om hebben gedaan.

Een jaar of 10 geleden begin ik met larpen, en op mijn eerste kids-larp als figurant was ik woudelf. Tof, jottum, geen idee wat ik daar van moest verwachten. Er werd me gevraagd of ik kon boogschieten, en ik dacht van niet, dat was wel lang geleden. Maar met de boog-test slaagde ik met vlag en wimpel en ik mocht op mijn aller-aller-aller-eerste larp dus met een geleende boog op mensen schieten! Dat was wel even wennen, mijn boog-indoctrinatie van de sport-vereniging zat er nog goed in. Iets bewegend in beeld en pijl op de pees? Boog laten zakken! Gelukkig waren mijn mede-NPC's erg begripvol en hebben ze me geholpen om enkele tegenstanders toch mooi vol op de torso te raken. Dat was erg voldoenend.

In de jaren die volgden heb ik vrij veel met boogschieten gedaan op larp. Ik merkte dat larp-schieten heel anders is dan blazoen-schieten. Pijlen reageren nu eenmaal anders wanneer er een schuim-kop op zit, maar ook het schieten zelf is meer intuitief. Minder mikken, meer raken, zeg maar. Ik had wel het voordeel dat ik ervaring had met een goede houding, geen angst had om de pees tegen mijn wang te ankeren en wist wat ik van boog en pijl kon verwachten. Ik heb maar weinig personages gehad die niet met een boog rondliepen. Ik heb zelfs met een groep van zo'n 30 boogschutters het mega-evemenent Conquest of Mythodea bezocht in Duitsland. We waren denk ik best episch...

Kortom: ik ben eigenlijk nooit echt gestopt met boogschieten.
En sinds begin deze maand schiet ik weer op blazoenen, met pijlen met punten en een boog met een vizier er op. Het is weer even wennen, en ik heb een hoop 'oh ja' momenten en tegelijkertijd voelt het als het aantrekken van een oude, bekende en heerlijk warme jas. Afgelopen weekend zijn we naar de boog-winkel geweest, wat materiaal kopen en kijken wat er tegenwoordig te krijgen is. Er is best een hoop verandert in 20+ jaar, en er is ook een hoop hetzelfde gebleven.
Ik heb nog geen boog gekocht, ik moet nog even sparen maar dat geeft me ook de kans om op de vereniging wat dingen te proberen voor ik er geld aan uitgeef.

Maar over een paar maanden hoop ik toch op de baan te staan met mijn eigen hippe fancy boog. 
En misschien wordt het weer tijd voor een schutterij-personage... 

Joomla templates by a4joomla