Mijn eerste priveles draailier-spelen heb ik gehad en na een aantal workshops is dat echt een verademing. De workshops zijn echt heel interessant, leerzaam en gezellig hoor. Maar met meer dan 10 draailieren in 1 ruimte kun je jezelf niet meer horen.

Het is ook een instrument waarbij je traditioneel op het gehoor dingen leert en er is altijd wel minimaal 1 minkukel die denkt gelijk met de eerste keer mee te kunnen tetteren, niet heel succesvol overigens. Dus je hoort het melodietje nooit zoals het bedoelt is door de docent. En zo kan ik nog wel even doorklagen over de nadelen van groepsworkshops. Niet dat ik stop met workshops, ze blijven leerzaam en gezellig. Maar ik ben wel heel blij dat ik nu een leraar heb die het aandurft mij persoonlijk te leren draailieren. Of lierdraaien.

Zo in je eentje knallen alle foutjes, iepjes en krakjes direct uit de klankkast. Dat is weliswaar een beetje genant soms, vooral na de tigste keer, maar als je het niet hoort kun je er niets aan doen. Of als iets steeds rotter gaat hoe harder je het probeert, juist omdat je te hard probeert.
Zo heb ik nu dus 1 avond bomvol met informatie achter de rug.
Over mijn houding en de verfijning van de handpositie. Over wel ontspannen en niet wokken, over watje-matjes en kramp in mijn kaak en een vogeltje niet dood drukken in mijn hand. Jawel, er komt heel veel kijken bij lier-draaien. Ik heb ook oefeningen mee gekregen voor thuis zodat ik mijn best kan doen beter te worden, waarbij op dit moment de lat nog niet heel hoog ligt want ik kan er nog niet veel van. Yay voor vooruitgang roepen we dan.

Ik heb ook twee melodietjes mee gekregen. Technieken en de dzjeng op de juiste plek krijgen is een ding, iets leuks ten gehore brengen is natuurlijk het einddoel.
Nu is een draailier een snaarinstrument, zoiets als een viool of cello waarbij de draaischijf de strijkstok is. De toetsen zijn dan waar je je vingers op de snaren zet om de verschillende tonen te maken. En als je draait aan het wiel dan komt er een toon uit, de basis-toon van de snaar. In mijn geval is dat een G.
Dus als er een G in de muziek voorkomt dan moet ik geen toets indrukken, geen knopje dus.
Ik ben ooit begonnen met accordeon en later kwam daar piano bij. Als je daar geen knopje op indrukt heb je geen toon... voel je mijn probleem aankomen?

Ik denk dat ik een placebo-knopje nodig heb voor de G want tot dusver heb ik er hele grote moeite mee om van de G geen A te maken omdat ik eigenlijk wel heel heel heel graag op knopjes druk.

Joomla templates by a4joomla